Het Europees Parlement wil dat de Europese Unie de banden met de drie landen in het zuiden van de Kaukasus nauwer aanhaalt. Economische voorspoed, stabiliteit, respect voor mensenrechten en een democratisch bestel in Armenië, Azerbeidzjan en Georgië zijn van groot belang zowel voor de lokale bevolking als voor de Unie, aldus het Parlement.

De Zuidelijke Kaukasus is samen met Centraal-Azië cruciaal voor de toekomstige energieveiligheid van de Europese lidstaten. Het verkrijgen van de medewerking van deze landen voor de aanleg van alternatieve 'energiecorridors' is van groot belang voor de diversiteit van de energievoorziening van de EU. Essentieel daarin zijn de Nabucco pijplijn en Zuidelijke Kaukasische pijplijn die de gastransporten naar de EU verzorgen.

Tegelijkertijd is de opbouw van een democratische rechtstaat een onontbeerlijk wapen in de strijd tegen grensoverschrijdende georganiseerde criminaliteit, vrouwen- en kinderhandel, illegale immigratie en terroristische acties, zeker nu de regio door het uitbreidingsbeleid van de Unie steeds dichterbij komt te liggen.

De landen in de Zuidelijke Kaukasus vallen sinds 2004 al onder het buurlandenbeleid van de Europese Unie. Daarnaast maken deze landen deel uit van het Oostelijk Partnerschap, een samenwerkingsverband tussen de EU en Armenië, Azerbeidzjan, Georgië, Moldavië, Oekraïne en Wit-Rusland. 

In 2008 nam het Europees Parlement een nieuwe resolutie aan met aanbevelingen voor een effectiever beleid van de Unie voor de Zuidelijke Kaukasus. De resolutie pleit voor het omzetten van beloften in concrete maatregelen. De Europese Commissie en de Europese Raad worden opgeroepen er alles aan te doen de lokale conflicten in het gebied tot een vreedzame oplossing te brengen en, waar mogelijk, nieuwe verdergaande overeenkomsten met de landen af te sluiten. In 2010 heeft het Parlement opnieuw het belang van stabilisatie van de Zuidelijke Kaukasus benadrukt.

De inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon en de implementatie van het Oostelijk partnerschap bieden volgens het Europees Parlement een goed moment om een alomvattende strategie voor de Zuidelijke Kaukasus te ontwikkelen. De Europarlementariërs willen dat deze strategie zich richt op drie domeinen:

• - 

  conflictbemiddeling
• - 

  bevordering van democratie en mensenrechten
• - 

  economische samenwerking en sociale ontwikkeling

Van de drie voormalige Sovjetrepublieken is Azerbeidzjan voor de energievoorziening van Europa enorm belangrijk. Het land beschikt over grote olie- en gasreserves die de komende twintig jaar kunnen bijdragen aan de energievoorziening van de EU. Tegelijkertijd is het ook het lastigste land om westerse normen en waarden aan over te brengen. Het land worstelt namelijk met corruptie en de mensenrechten zijn onvoldoende gewaarborgd.

De ruim acht miljoen inwoners merken nog niet al te veel van de potentiële rijkdom van het land. Verder is Azerbeidzjan al sinds het begin van de jaren negentig gewikkeld in een ernstig conflict met buurland Armenië over de enclave Nagorno Karabach. Het conflict pakt in beide landen fnuikend uit voor de economische ontwikkeling. En dan ligt Azerbeidzjan ook nog overhoop met buurland Iran over de verdeling van exploratierechten in de Kaspische Zee.

Armenië is vanwege het conflict gestraft door buurland Turkije met een economische boycot en het sluiten van de gezamenlijke grens. Het land dreigt nog verder te worden geïsoleerd doordat het buiten de aanleg van een nieuwe spoorlijn (Bakoe-Tblisi-Kars) en een nieuwe gaspijplijn (Bakoe-Tblisi-Erzurum) is gehouden. De Armeense regering doet desondanks haar best om economische hervormingen door te voeren. De strijd tegen de corruptie gaat echter aanzienlijk stroever. Daarbij blijft het land voorlopig een belangrijke schakel in de handel in vrouwen en meisjes bestemd voor de Emiraten en Turkije.

Georgië kent grote politieke tegenstellingen. De herverkiezing van de met een Nederlandse vrouw getrouwde president Michail Saakashvili leverde onrust op. De regering heeft verder ruzie met Moskou over de Russische steun aan de afvallige regio's Abchazië en Zuid-Ossetië. Dit conflict wordt door Rusland in verband gebracht met de kwestie Kosovo, de van oorsprong Servische provincie die eenzijdig de onafhankelijkheid heeft uitgeroepen. Moskou heeft de EU al herhaaldelijk gewaarschuwd dat een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring door Kosovo een ongewenste precedentwerking kan hebben in de Kaukasus.

Het Europees Parlement onderkent in zijn resolutie het gevaar van verdere internationalisering van de onopgeloste conflicten uit de Sovjettijd. Om daar vreedzaam uit te komen stelt het parlement een 'drie plus drie-overleg' voor over veiligheid en samenwerking in de Zuidelijke Kaukasus. Aan dit overleg zouden behalve de drie betrokken landen in de Kaukasus, Rusland, de Verenigde Staten en de Europese Unie moeten deelnemen.

Daarnaast herhaalde het Parlement zijn oproep aan Turkije om zich "serieus en intensief" in te zetten voor een oplossing van de conflicten. Verder steunt het Parlement het initiatief van de Speciale Vertegenwoordiger voor de Zuidelijke Kaukasus, Peter Semneby, om voorlichtingsbureaus te openen in Abchazië en Zuid-Ossetië en vraagt het het hulp- en informatieproject uit te breiden tot Nagorno Karabach.

Andere maatregelen die het EP voor ogen staan zijn financiële steun voor het vinden van oplossingen voor vluchtelingen en ontheemden in de Zuidelijke Kaukasus, financiële ondersteuning van het werk van niet-gouvernementele instellingen in de drie landen en het versoepelen van de visumplicht voor Georgië.

Oud-minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) vond het Oostelijk partnerschap van de Europese Unie met de Zuidelijk Kaukasus geen voorportaal voor het lidmaatschap van de Europese Unie. Verhagen wees er destijds op dat de betrokken landen zich beter met hun economische ontwikkeling kunnen bezighouden en zich niet moeten blindstaren op enig perspectief op de EU. ,,Dat leidt maar tot onwenselijke verwarring en politieke teleurstelling'', aldus Verhagen

Verhagen en voormalig staatssecretaris Frans Timmermans (Europese Zaken) waren van mening dat er voorlopig geen nieuwe landen tot de EU mochten toetreden. Wel staat het landen vrij om het lidmaatschap aan te vragen. Maar zij moeten dan wel aan de criteria  voldoen voordat onderhandelingen zouden kunnen beginnen. En dat was volgens Timmermans bij deze landen zeker niet het geval.

Hieronder staan een aantal veel gehoorde argumenten in de discussie over de nieuwe regelgeving voor bestrijdingsmiddelen, waarbij bijna altijd wel kanttekeningen te maken zijn. Dat maakt de discussie boeiend, maar een oordeel niet eenvoudiger. Europa is wikken en wegen. Door op de links te klikken krijgt u meer informatie én nuancering.

Tip: Na het lezen van de argumenten kunt u zelf Uw reactie geven.

Uw visie

Door op Uw reactie te klikken kunt u laten weten, wat u van de verschillende argumenten vindt. Ook kunt u natuurlijk andere argumenten aandragen. Uw visie wordt zeer op prijs gesteld.