Soms lees je een nieuwsbericht en gaat het zomaar langs je heen, maar als je het op je in laat werken besef je pas wat het betekent. Zo las ik het berichtje dat volgens een rapport van de VN dat vorig jaar uitkwam in 2007 voor het eerst in de geschiedenis meer mensen in de stad dan op het platteland woonden.

Logisch, zul je denken. Maar sta je er dan wel bij stil wat dat betekent voor de voedselvoorziening. Heb je wel eens bedacht hoeveel vrachtwagens voedsel er nodig zijn om alle inwoners van een beetje behoorlijke stad iedere dag van voedsel te voorzien. Deze ontwikkeling (de verstedelijking) maakt de zorg voor het dagelijkse voedsel tot een logistieke top prestatie. En omdat deze stadsbewoner zeer kostenbewust is moet het steeds goedkoper. Efficiëntie van koeienbek tot winkelrek. De landbouw is verworden tot een professionele sector die tegen zo laag mogelijke kosten in de voedsel voorziening moet voorzien van miljoenen.

Is dit erg? Nee volgens mij niet. Ten eerste zouden de meeste stedelingen niet eens boer willen of kunnen zijn. Ten tweede is er natuurlijk ook niks mis met het grootschalig produceren van voedsel. Mits dit op de juiste wijze gebeurt. Maar daar wringt hem nou juist de schoen. Want, wat is de juiste wijze?

Daar wordt nogal anders over gedacht. De verschillen tussen de landen (ook binnen de EU) zijn groot. Maar ook in eigen land verschillen mensen daarover van mening. Bovendien moet iedereen zich eerst maar eens aan de regels houden die er zijn. Want (zoals in elke sector) zijn er ook in de voedsel productie mensen die de wet overtreden. Meestal omdat dat individu daar veel geld aan verdient. Dat is schadelijk, ten eerste voor de consument, die niet datgene krijgt waar hij op rekent, maar zeker ook voor de boer, die vaak ten onrechte wordt afgezet als dieren mishandelaar. Er zijn namelijk in dit land partijen die er hun levenswerk van hebben gemaakt om excessen uit te vergroten en aan onwetend publiek te tonen alsof het common sense is. Dus overtreders moeten opgespoord en harder aangepakt worden.

Maar er is nog iets, de laatste decennia is de wereld steeds mobieler geworden. Mensen en goederen reizen de wereld over, en dat kost steeds minder. In Nederlandse supermarkten liggen in toenemende mate groente, fruit, vlees en andere producten uit alle hoeken van de aarde. Dat betekent dat we ons niet alleen moeten inspannen voor de kwaliteit van wat we produceren, maar ook van alles wat we eten. Wat heeft het immers voor zin om bijvoorbeeld de intensieve veehouderij Nederland uit te jagen door veel kostprijsverhogende regeltjes op te leggen, en vervolgens vlees uit Spanje te eten?

De Nederlandse boeren hadden zelf het idee om met alle Europese collega boeren tot een gedragscode voor de behandeling van dieren in de EU te komen. Dan doe je echt wat voor de verbetering van dierwelzijn, was onze gedachte. Maar al snel bleek hoe moeilijk dit is. Bijvoorbeeld de reactie van boerin Anezka Migalowski uit bulgarije: Dierwelzijn!? Wij willen eerst eens een goed menswelzijn, voordat we over de dieren of milieu praten. En zo liep ons goede idee om de duurzaamheid op Europees niveau te verbeteren op niks uit.

De keuze is aan de consument. Als jij in de supermarkt andere keuzes maakt is het probleem direct opgelost, er wordt immers geproduceerd omdat er geconsumeerd wordt. Zo simpel is dat. En ja dat is wat duurder, maar dat heb je toch wel over voor een beetje meer dierwelzijn?

Nils den Besten,

Boer

Dagelijks bestuurder NAJK