Als lid van het Europees Parlement voor het CDA ben ik onder andere actief in de cultuur en onderwijscommissie. In de cultuur en onderwijscommissie stond afgelopen week het onderwerp meertaligheid en culturele diversiteit op het programma. Tijdens de discussie over dit onderwerp vroeg een Roemeense Europarlementariër of het niet goed zou zijn om toch weer eens de mogelijkheden van het Esperanto te bekijken? Eén taal voor mensen uit verschillende landen!

De beginselen van deze kunsttaal zijn duidelijk en logisch. Esperanto behoort niet toe aan één bepaald land of volk. Het gevolg hiervan is dat men met elkaar kan spreken op een voet van gelijkheid aangezien het voor iedereen een aangeleerde taal is. Dus kan het een brug zijn tussen de verschillende Europese culturen. De werkelijkheid is echter anders. De taal bestaat al zo'n 120 jaar en echt voet aan de grond heeft het nooit gekregen.

De Europese eenwording is in de jaren vijftig van de vorige eeuw in gang gezet met als doel vrede en veiligheid te waarborgen en economische samenwerking te bewerkstelligen. In de jaren daarna heeft de eenwording langzaam maar gestaag vorm gekregen. Op het gebied van economie, veiligheid, landbouw, visserij en milieu worden vandaag de dag gezamenlijke afspraken gemaakt. Voor andere zaken zoals onderwijs, taal en cultuur is de noodzaak minder groot en beroepen de lidstaten zich op subsidiariteit. Dit betekent dat lidstaten zelf beslissingsbevoegdheid op deze thema's hebben.

De Europese Unie heeft veel goeds gebracht en Europese samenwerking is absoluut nodig op bepaalde thema's. Op het gebied van taal en cultuur vind ik het echter niet noodzakelijk om gebruik te maken van één gemeenschappelijke taal en cultuur. Het is juist prachtig om te zien hoe alle verschillende talen en culturen zich mengen in een gemeenschappelijk Europese organisatie. Bovendien moeten we niet vergeten dat cultuur ook samenhangt met de nationale identiteit en geschiedenis van een land en die is bij iedere lidstaat verschillend. Voor de wereldburgers van nu en de wereldburgers van de toekomst is het van groot belang om kennis van meerdere talen en culturen te hebben. Ik ben dan ook blij te constateren dat kinderen op steeds jongere leeftijd meerdere talen aanleren en dat ook steeds meer studenten een stageplek in het buitenland zoeken. Kortom, ik pleit dan ook voor de bevordering van meertaligheid en culturele diversiteit, waarbij de eigen taal en cultuur van de lidstaten!

wel gewaarborgd blijven.

Cornelis Visser

Lid van het Europees Parlement, CDA

Stelling: Examen op het voortgezet onderwijs in een vreemde taal naast het Engels moet verplicht zijn! Dit ter bevordering van de meertaligheid.